PROKLAMACJA
KSIĘCIA SARMACJI
W SPRAWIE ZJEDNOCZENIA

Grodzisk, dnia 11 kwietnia 2006 r.

Drodzy Mieszkańcy i Obywatele,
Drodzy Sarmaci!

Niemalże osiem miesięcy temu, 13 sierpnia 2005 r. w Łodzi podpisany został list intencyjny „Jeden Naród — Dwa Państwa”. W dokumencie tym, podpisanym przez Mandragora Jutrzenki i mnie, a następnie potwierdzonym przez uchwały parlamentów sarmackiego i wandejskiego, obydwa państwa zdecydowały się wstąpić na drogę ścisłej współpracy. Dzisiaj nadszedł czas na to, by postawić kropkę nad „i”. W godzinach wieczornych do Książęcego Miasta Grodziska przybył Jego Ekscelencja Prezydent Wandystanu, by złożyć swój podpis pod historycznym dokumentem.

W ciągu ostatnich dni i tygodni trwały dwustronne rozmowy między przedstawicielami najwyższych władz sarmackich i wandejskich. Ich efektem było sporządzenie Traktatu Zjednoczeniowego, na mocy którego zakończyć ma się rozłam w Naszym Narodzie, trwający od szesnastu miesięcy. Dokładnie szesnaście miesięcy temu, 11 grudnia 2004 r., proklamowano niepodległość sarmackiego Mandragoratu Wandystanu. Dzisiaj, 11 kwietnia 2006 r., ogłaszamy wspólnie z Prezydentem Sosnowieckim całemu Narodowi Sarmackiemu zamieszkującemu obydwa Państwa tekst Traktatu Zjednoczeniowego.

Traktat Zjednoczeniowy zakłada, iż w obydwu Państwach odbędą się referenda konstytucyjne, które zadecydują o losie Zjednoczenia. Obywatelom sarmackim i wandejskim postawione zostanie pytanie, czy chcą zjednoczenia Narodu Sarmackiego w łonie jednego i na wsze czasy niepodzielnego Księstwa Sarmacji, zgodnie z przepisami znowelizowanych konstytucji Księstwa Sarmacji i Mandragoratu Wandystanu. Jeżeli Naród Sarmacki wyrazi swą zgodę na Zjednoczenie, nastąpi ono dnia 25 maja 2006 r. — w czwartą rocznicę istnienia Naszego Państwa.

Mająca zostać poddana pod referendum Ustawa Konstytucyjna o Mandragoracie Wandystanu składa się z piętnastu artykułów. Do ich głównych postanowień należą:

1. Przyłączenie Mandragoratu Wandystanu do Księstwa Sarmacji, z gwarancją samorządności dla Wandystanu — w szczególności w zakresie systemu automatycznej gospodarki.
2. Wprowadzenie zasady zgody Wandystanu na ustawy i dekrety z mocą ustawy oraz stany nadzwyczajne obowiązujące na jego obszarze oraz na zmianę Konstytucji Księstwa Sarmacji.
3. Ratyfikowanie umów międzynarodowych za zgodą Wandystanu, chyba, że umowy takie nie dotyczą obszaru Wandystanu.
4. Ustanowienie stolicy Wandystanu siedzibą sarmackiego wymiaru sprawiedliwości.
5. Przywilej nietykalności dla Mandragorów Wandystanu oraz ich wiążące opinie w zakresie powoływania przedstawicieli ogólnopaństwowego wymiaru sprawiedliwości oraz nadawania tytułów uprawniających do wchodzenia w skład Senatu.
6. Przywilej nadawania tytułów szlacheckich przez Mandragorów Wandystanu w imieniu i po zasięgnięciu wiążącej opinii Księcia Sarmacji oraz nadawania obywatelstwa sarmackiego w imieniu Księcia Sarmacji.

Ponadto, w Mandragoracie Wandystanu pod głosowanie zostaną poddane przepisy dotyczące:

1. Przyłączenia Mandragoratu Wandystanu do Księstwa Sarmacji.
2. Uznania nadrzędności ogólnopaństwowego prawa sarmackiego nad prawem wandejskim.
3. Przekazania Księstwu Sarmacji uprawnień do prowadzenia polityki zagranicznej.
4. Przekształcenia Sądu Najwyższego w Sąd Krajowy oraz przyznania kompetencji do orzekania w drugiej instancji oraz w sprawach zgodności praw z prawami wyższego rzędu sarmackiemu Sądowi Najwyższemu.
5. Zniesienia odrębnych wandejskich tytułów społecznych i obywatelstwa wandejskiego na rzecz jednolitych tytułów arystokratycznych i szlacheckich oraz jednolitego obywatelstwa sarmackiego.
6. Wyrażania przez Księcia Sarmacji zgody na zmianę Konstytucji Mandragoratu Wandystanu w zakresie wzajemnych stosunków z organami władzy państwowej Księstwa Sarmacji.
7. Zakazu zmiany Konstytucji polegającej na odłączeniu Mandragoratu Wandystanu od Księstwa Sarmacji.

Na mocy Aktu Inkorporacji członkowie awangardy proletariatu zostaną włączeni w poczet sarmackiej arystokracji i szlachty, zaś obywatele wandejscy uzyskają obywatelstwo sarmackie.

Drodzy Mieszkańcy i Obywatele,
Drodzy Sarmaci!

W toku trwających negocjacji przedstawicielom obu Stron udało się osiągnąć daleko posunięty kompromis pomiędzy dwoma stanowiskami — możliwie jednolitej Państwowości Sarmackiej po Zjednoczeniu oraz możliwie daleko posuniętej autonomii Mandragoratu Wandystanu. Wynegocjowane zapisy są owocem zażartych dyskusji i ścierania się stanowisk przedstawionych przez obydwie Strony. Naczelną zasadą, jaka przyświecała obydwu Stronom, było zapewnienie, iż ani interesy Księstwa Sarmacji w obecnym kształcie, ani Mandragoratu Wandystanu, nie będą mogły zostać przedłożone ponad interesy drugiej Strony.

Owocem negocjacji jest zaproponowanie obywatelom sarmackim i wandejskim mechanizmów, które w razie rozbieżności, które niewątpliwie będą się pojawiać, pomiędzy Koroną a Mandragoratem nie doprowadzą do paraliżu oraz narastania wzajemnej wrogości. Najistotniejszym przepisem Traktatu Zjednoczeniowego jest wprowadzenie zasady potwierdzania ustaw mających obowiązywać w Wandystanie przez wandejski parlament. Jeżeli jednak uchwalona przez Sejm ustawa nie zostanie potwierdzona, wówczas będzie ona obowiązywać w Księstwie Sarmacji z wyłączeniem obszaru Mandragoratu Wandystanu.

Każda ze Stron uzyskała możliwie najdalej posunięte gwarancje tego, iż nie straci na Zjednoczeniu. Przeciwnie zaś, uzgodnione zapisy pozwalają, w drodze jednomyślności stron, na nieograniczoną co do zasady integrację — która z upływem czasu, w co nie wątpię, doprowadzi do zaniknięcia istotnych dzielących nas różnic i takiego stanu rzeczy, w którym wzajemne gwarancje nie będą konieczne. Nie ulega wątpliwości natomiast jedna, zasadnicza sprawa — w razie przyjęcia zmian w Konstytucjach, z dniem 25 maja 2006 r. będziemy na powrót stanowić jedno Państwo. To się liczy przede wszystkim.

Drodzy Mieszkańcy i Obywatele,
Drodzy Sarmaci!

Za dziewięć dni w Księstwie Sarmacji rozpocznie się referendum zjednoczeniowe, dzień później takie samo referendum rozpocznie się w Mandragoracie Wandystanu. Jestem przekonany o tym, iż Zjednoczenie leży w szeroko rozumianym interesie Księstwa Sarmacji i Narodu Sarmackiego, i z całego serca zachęcam Was do opowiedzenia się za nim. Do opowiedzenia się za Zjednoczoną Sarmacją, której zwiększony na wielu polach potencjał umocni naszą rolę i pozycję w świecie polskich mikronacji. W tej sprawie nie mam zamiaru ukrywać swojego stanowiska ani zachowywać bezstronności.

Jestem przekonany o tym, iż Zjednoczenie Sarmacji warte jest warunków, jakie zostały wynegocjowane przez obydwie strony. Jestem przekonany o tym, iż mając na uwadze fakt, iż stanowimy jeden Naród, winniśmy raczej kierować się w swych działaniach dobrą wolą i otwartością, nie zaś rezerwą wynikającą z historycznych zaszłości i uprzedzeń. Jestem przekonany o tym, iż Sarmacja tego Zjednoczenia, kończącego okres bolesnego rozłamu w naszym Narodzie, potrzebuje. Jestem przekonany o tym, iż wspólnymi siłami będziemy w stanie zdziałać o wiele więcej.

Dzisiaj wzywam Was jednak do tego, byście zgodnie z własnym sumieniem i własnymi przekonaniami dokonali możliwie najpełniejszej oceny zaproponowanych warunków Zjednoczenia i podjęli taką decyzję, jaką uznacie za słuszną. Zjednoczenie nie jest przede wszystkim rzeczą państw, jest ono rzeczą Was — obywateli sarmackich w Księstwie i obywateli wandejskich w Mandragoracie. Do Was należy decyzja o tym, czy chcecie budować wspólne, silniejsze Państwo, nawet kosztem pewnych wyrzeczeń, czy też czy wolicie utrzymać obecny stan rzeczy, gwarantujący większą swobodę w podejmowaniu dotyczących Was decyzji z uszczerbkiem dla potencjału całej Sarmacji — tej wyspiarskiej i tej kontynentalnej.

Przyszłe losy Sarmacji spoczywają w Waszych rękach.

Niech Bóg błogosławi Sarmacji.

Vivat Sarmatia!

	PIOTR MIKOŁAJ, KSIĄŻĘ SARMACJI